مهندسی ژئوتکنیک

مهندسی ژئوتکنیک (به انگلیسی: Geotechnical engineering) شاخه‌ای از مهندسی عمران است که به بررسی رفتار مهندسی مصالح زمین و مخاطرات محتمل در رابطه با احداث ابنیه می‌پردازد.

ابزارهای علمی مورد استفاده در مهندسی ژئوتکنیک علوم پایه‌ای نظیر مکانیک خاک، مکانیک سنگ، زمین‌شناسی مهندسی و علوم کاربردی مرتبط نظیر پی سازی، تونل سازی، و سدسازی است. در ابتدای هر پروژه عمرانی، با برنامه‌ریزی و انجام شناساییهای محلی ژئوتکنیکی، ویژگی‌های فیزیکی، مکانیکی، و شیمیایی زمین ساختگاه پروژه ارزیابی شده و مخاطرات محتمل از قبیل زمین لرزه، زمین لغزش، و روانگرایی در ارتباط با پروژه مد نظر قرار می‌گیرد. سپس، انواع پی‌ها، سازه‌های نگهبان، عملیات خاکی، و روسازی‌های پروژه تحلیل و طراحی می‌گردند. رادیه‌ها، شمع‌ها، و کیسون‌ها، نمونه هائی از پی‌ها، دیوارهای حائل و سدهای خاکی نمونه هائی از سازه‌های نگهبان، و احداث خاکریزها، گودها، تونل‌ها، کانال‌ها، مخازن، و مدفن‌های زباله نمونه هائی از عملیات خاکی می‌باشند.

« بازگشت به دانشنامه

--خالی--

فروشگاه اینترنتی دیجی کالا

دانشنامه – دانش واژه های اخیر

  • تنش مؤثر

    تنش مؤثر (Effective Stress)، تنشی است که بوسیلهٔ بدنهٔ خاک (اسکلت خاک) تحمل…

  • پس لرزه

    پس لرزه (به انگلیسی: Aftershock) به زمین لرزه کوچک‌تری گفته می‌شود که پس…

  • گسل

    گسل یا گسله (به انگلیسی: Fault) به شکستگی‌هایی اطلاق می‌شود که سنگ‌های دو…