تنش تکیه گاهی

پیچ ها، پین ها و پرچ ها در اعضایی که به هم متصل می‌شوند در امتداد سطح تکیه گاهی یا سطح تماس تنش‌ هایی ایجاد می‌کنند. از آنجا که توزیع این تنش‌ها بسیار پیچیده است، در عمل از مقدار تنش میانگین اسمی σ که آن را تنش تکیه گاهی (به انگلیسی: Bearing Stress) می‌نامند استفاده می‌شود [۱].

 

نحوه محاسبه

این تنش از تقسیم بار P بر مساحت مستطیل حاصل از تصویر کردن پیچ بر مقطع ورق به دست می‌آید. ضخامت این ورق را با t و قطر ورق را با d نشان می‌دهیم و این تنش از رابطه زیر محاسبه می شود [۱]:

σ=P/A=P/(t.d)

تنش تکیه گاهی
تنش تکیه گاهی یا Bearing Stress


یا به عبارت ساده تر، مقدار این پارامتر در شکل فوق از رابطه زیر قابل محاسبه می باشد [۲]:

σb=PbAb


منابع:

[۱] ویکی پدیا فارسی، صفحه مقاومت مواد

[۲] سایت MATHalino Engineering Mathematics، صفحه Bearing Stress


  • بتن سبک 

    بتن سبک (به انگلیسی: Light Density Concrete) که در ساخت آن به جای شن و ماسه سیلیسی، از دانه‌های متخلخل…

  • بتن سنگین 

    بتن سنگین (به انگلیسی: Heavy Density Concrete) از جمله بتن‌هایی است که کاربرد ویژه دارد. این بتن جهت کاربری در…

  • برش پایه 

    برش پایه (به انگلیسی: Base Shear) عبارت است از مقدار کل نیروی جانبی و یا برش طرح در تراز پایه…


« بازگشت به دانشنامه

--خالی--

فروشگاه اینترنتی دیجی کالا

دانشنامه – دانش واژه های اخیر

  • تنش مؤثر

    تنش مؤثر (Effective Stress)، تنشی است که بوسیلهٔ بدنهٔ خاک (اسکلت خاک) تحمل…

  • پس لرزه

    پس لرزه (به انگلیسی: Aftershock) به زمین لرزه کوچک‌تری گفته می‌شود که پس…

  • گسل

    گسل یا گسله (به انگلیسی: Fault) به شکستگی‌هایی اطلاق می‌شود که سنگ‌های دو…

--خالی--

logo-samandehi