هدایت هیدرولیکی

هدایت هیدرولیکی، با نماد K، نوعی ویژگی در خاک، سنگ و گیاهان آوندی است که سهولت جریان آب را در فضاهای خالی و شکاف‌ها نشان می‌دهد. میزان آن به میزان نفوذپذیری ماده و درصد رطوبت آن بستگی دارد. Ksat یا هدایت هیدرولیکی حالت اشباع میزان توان جابجایی آب در حالتی که محیط اشباع است را نشان می‌دهد.

روش‌های تعیین

دو رویکرد کلی برای تعیین میزان هدایت هیدرولیکی آب وجود دارد:

رویکرد تجربی، در این رویکرد هدایت هیدرولیکی وابسته به ویژگی‌های خاک مانند پوکی، توزیع اندازه‌های گوناگون دانه‌های خاک در لایه‌های آن و بافت خاک است.
رویکرد آزمایشگاهی، در این رویکرد هدایت هیدرولیکی را به کمک آزمایش‌های هیدرولیکی و استفاده از قانون دارسی بدست می‌آوریم.

روش آزمایشگاهی خود به دو دسته بزرگ زیر تقسیم می‌شود:

آزمون آزمایشگاهی بر روی نمونه‌های برداشته شده از خاک محل.
آزمون صحرایی (آزمون درجا) که خود شامل دو زیرگروه‌است:
آزمون‌های صحرایی در اندازهٔ کوچک که به کمک مشاهدهٔ بلندی سطح آب در فضاهای خالی خاک انجام می‌شود.
آزمون‌های صحرایی در اندازهٔ بزرگ مانند آزمون پمپ یا آزمون تخلیه در چاه یا به کمک مشاهدهٔ نحوهٔ عملکرد سامانهٔ افقی زهکشی محل.

آزمون‌های صحرایی در اندازهٔ کوچک خود دوباره به دو زیرشاخهٔ دیگر زیر تقسیم می‌شوند:

نفوذ به فضاهای خالی که در بالای سطح آب زیرزمینی قرار دارند.
نفوذ به فضاهای خالی که در زیر سطح آب زیرزمینی قرار دارند.

 

« بازگشت به دانشنامه